Κάθε χρόνο αυτή την εποχή ακούς παντού τις ίδιες συζητήσεις γύρω από το θεσμό της eurovision,τα πικρόχολα σχόλια σχετικά με τη χώρα που κέρδισε το διαγωνισμό,τον τρόπο βαθμολόγησης,τα ρούχα και τη σκηνική παρουσία της εκάστοτε χώρας και φυσικά την απαράδεκτη και άδικη θέση που πήρε η γενέτειρά σου.
Πάντα αναρωτιόμουν αν είμαι το μόνο άτομο που δεν του αρέσει ο θεσμός της eurovision.Δεν με αφορά καθόλου,δεν μου προξενεί κανένα μα κανένα ενδιαφέρον και δεν διευρύνει τους μουσικούς μου ορίζοντες.Στο κομμάτι δε ''ψυχαγωγία'' θα έλεγα ότι καθόλου δεν με διασκεδάζει,το αντίθετο μάλιστα με εκνευρίζει.Τραγούδια αδιάφορα,που αναμασούν το παλαιό μοτίβο του θεσμού και των μουσικών μας ερεθισμάτων.Ψώνια από κάθε χώρα,που χρησιμοποιούν κάθε τρόπο ώστε να κεντρίσουν την προσοχή του Ευρωπαίου και των Μέσων,με ένα και μόνο σκοπό ..την προσωπική προβολή και τη νίκη...Και η ουσία του διαγωνισμού ; Η μουσική δηλαδή; Ανιχνεύεται καθόλου σ' όλο αυτό το κακόγουστο πανηγύρι;Το πανηγύρι του κιτς,της προστυχιάς και της κακογουστιάς;Ο τρόπος ψηφοφορίας; Συμμαχίες ανάμεσα σε χώρες και την πολιτική προπαγάνδα να επισκιάζει τη μουσική. Επισκιάζεται η τέχνη; Είναι δίκαιο το παιχνίδι τελικά ;
Ήδη έξι μήνες πριν το θεσμό ασχολούμαστε με την eurovision. Βομβαριζόμαστε κανονικότατα από τα M.M.E,τα social media,τα διάφορα euro-funs groups,αρχικά όσον αφορά στο τραγούδι που θα στείλουμε στο διαγωνισμό , το οποίο δεν αρέσει ποτέ και σε κανέναν αλλά αν πάρει καλή θέση το εκθειάζουμε και διατυμπανίζουμε την αξία του καλλιτέχνη , κι ύστερα τα προγνωστικά...Αφού φτάσει η βραδιά του τελικού και ανακοινωθεί ο νικητής αρχίζει το άλλο παιχνίδι,αυτό του κατά πόσο άξιζε η νικήτρια χώρα το έπαθλο , η αδικία που υπέστη η δική μας χώρα και τα παρασκηνιακά. Αυτό όλο θα διαρκέσει ακόμα κανένα τρίμηνο ,με αποτέλεσμα το iq του ανθρώπινου εγκεφάλου να αγγίζει το 50 οπότε και πρέπει να αρχίσει να πουλάει .. Ασχολούμαστε σχεδόν ένα χρόνο με την eurovision. Οι χώρες δίνουν πόσα εκατομμύρια σ΄αυτό το τσίρκο,ενώ η Ευρώπη βιώνει οικονομική και πολιτική κρίση.
Ο τρόπος βαθμολόγησης είναι ένα μέρος του διαγωνισμού για το οποίο έχουν ακουστεί πολλά.Πέρα από τις συμμαχίες και τις αναμενόμενες ψήφους που περιμένει μια χώρα από συγκεκριμένες χώρες κάθε χρόνο,κάτι που καθιστά σαθρό το θεσμό κατά βάσιν, κατά καιρούς έχουν ακουστεί διάφορα αναφορικά με το ''αναμενόμενο και προβλέψιμο αποτέλεσμα''. Τι συνέβη όμως στο φετινό διαγωνισμό, τον οποίο είχα την ατυχία να παρακολουθήσω, τρώγοντας pop corn στο σπίτι μιας φίλης με παρέα. Το μόνο ευτυχές εκείνης της νύχτας είναι ότι δεν μου έκατσε κανένα pop corn στο λαιμό.
Και ο τελευταίος άνθρωπος στην Ευρώπη είτε παρακολούθησε είτε όχι τον ''Μεγάλο τελικό'',πληροφορήθηκε για την ύπαρξη μιας-ενός Κοντσίτα .Δεν έχω προσωπικά καταλάβει αν είναι άνδρας ή γυναίκα , νομίζω ούτε ο ίδιος αφού αλλού δηλώνει άνδρας και αλλού αισθάνεται γυναίκα. Πρόκειται για τον εκπρόσωπο της Αυστρίας , που κέρδισε τον διαγωνισμό της eurovision για το τρέχον έτος 2014. Είναι ένας άνδρας , ντυμένος γυναίκα ,με φουστάνι ,περούκα κλπ αλλά με γένια...Όλο αυτό μου θυμίζει λίγο τη Σφίγγα του Οιδίποδα ,σώμα κόρης και ουρά λιονταριού.. Ζούμε σε μια Ευρωπαϊκή κοινωνία και ο κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να επιλέξει την σεξουαλική του ταυτότητα , το ταίρι του , τον τρόπο ζωής του..Δεν πιστεύω όμως ότι αυτό το θέαμα είναι ελευθερία. Η κοινωνία κάθε άλλο παρά συντηρητική έχει υπάρξει τα τελευταία χρόνια. Το αντίθετο μάλιστα υπάρχει ανεξέλεγκτη ελευθερία στα πάντα!!Το πιο απλό παράδειγμα που σίγουρα όλοι έχουμε προσέξει,το ότι η τηλεόραση έχει καταστήσει την ομοφυλοφιλία ''μόδα'' .Ξεκαθαρίζω πως κανένα θέμα δεν έχω με τους ομοφυλόφιλους, κάθε άλλο έχω κάνει παρέα με άτομα ,που έχουν τέτοιου είδους σεξουαλική ταυτότητα και μου είναι ιδιαίτερα συμπαθή. Διαφωνώ με τον τρόπο που έχουν χειριστεί το κεφάλαιο αυτό τα media. Δεν υπάρχει τηλεόραση χωρίς gay , ταινία χωρίς gay ..δηλαδή φτάσαμε στο άλλο άκρο ,άτομα να μην είναι gay και να γίνονται επειδή είναι της μόδας. Η ομοφυλοφιλία είναι φυσική επιλογή , όχι μόδα !!!! Ας μην ανοίξουμε όμως το κεφάλαιο τηλεόραση και πρότυπα γιατί είναι ατελείωτο.
Ας επιστρέψουμε στην eurovision. Όπως είπα η εποχή μας το δέχεται το διαφορετικό. Το αν είσαι διαφορετικός δεν σημαίνει πλέον πως είσαι κατώτερος και περιθωριακός όπως γινόταν άλλοτε. Να είσαι διαφορετικός!!Αλλά να είσαι αξιοπρεπής!!!Να μην εξευτελίζεις τον εαυτό σου, να μην εξευτελίζεις την προσωπικότητά σου. Να μην είσαι προκλητικός στα όρια του πρόστυχου. Η προχτεσινή εμφάνιση για μένα ήταν οφθαλμοφανές πως επρόκειτο για ένα ακόμα άτομο που προκάλεσε για να κερδίσει στον διαγωνισμό. Όταν χιλιάδες παιδιά σε ολόκληρη την Ευρώπη που παρακολουθούν το διαγωνισμό βλέπουν αυτή την εμφάνιση το μήνυμα που αποθηκεύεται στο υποσυνείδητό τους,είναι ότι για να κερδίσεις πρέπει να είσαι ''καραγκιόζης'' ,γιατί μιλάμε για καραγκιοζιλίκια εδώ , δεν μιλάμε ούτε για σεξουαλική επιλογή ,ούτε για ελευθερία. Κι αυτό δεν ισχύει μόνο για την εμφάνιση της Κοντσίτα, αλλά και για την εμφάνιση των ''κορασίδων'' από την Πολωνία , που σου έδιναν την αίσθηση πως έχουν ξεπηδήσει από ταινία του Σειρηνάκη. Το τραγούδι της Αυστρίας κατά τα υπόλοιπα, ήταν καλύτερο σε σχέση με την πλειονότητα των τραγουδιών της βραδιάς , με εξαίρεση τη Σουηδία η οποία ήταν κατά την ταπεινή μου πάντα γνώμη αρτιότερη.Αυτό που μου προκάλεσε επίσης εντύπωση ήταν οι αποδοκιμασίες κατά την εμφάνιση της Ρωσίας,οι οποίες προφανώς απευθύνονταν στην κυβέρνηση Πούτιν και όχι στις χαριτωμένες ξανθές Ρωσιδούλες.
Το χειρότερο από όλο αυτό το γλέντι όμως είναι η επόμενη μέρα στην Ελλάδα. Η Ελλάδα το βράδυ του τελικού έδωσε τους 12 πόντους στην Αυστρία και όλη την υπόλοιπη μέρα έκραζε στα social media . Μπράβο Έλληνα βουλωμένο γράμμα διαβάζεις.!! Θα σταματήσουν τα γραφικά πλέον ανέκδοτα με τους υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους και θα έχουμε το χαβά της Κοντσίτα.Η απορία μου όμως είναι, αφού όλοι την κράζετε,πως πήρε 12άρι από μας; ; ;
Δεν θα ασχοληθώ παραπάνω με το θεσμό και τα μαργαριτάρια του . Θα κλείσω το άρθρο μου με την ανάμνηση του ''euphoria'' της Loreen , που κέρδισε την eurovision το 2012 εκπροσωπώντας τη Σουηδία. Ένα υπέροχο τραγούδι, το πιο ωραίο που έχει ακουστεί ποτέ στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό τραγουδιού ,ένα δροσερό τραγούδι , με την υπέροχη ελληνική λέξη ευφορία ,που στο άκουσμά της γαληνεύεις και την όμορφη φωνή της Loreen να σφραγίζει για πάντα αυτό τον διαγωνισμό. Τότε το 2012 πιστέψαμε πως κάτι θα άλλαζε στο θεσμό. Σήμερα κλείνουμε ξανά τις τηλεοράσεις μας.
Πάντα αναρωτιόμουν αν είμαι το μόνο άτομο που δεν του αρέσει ο θεσμός της eurovision.Δεν με αφορά καθόλου,δεν μου προξενεί κανένα μα κανένα ενδιαφέρον και δεν διευρύνει τους μουσικούς μου ορίζοντες.Στο κομμάτι δε ''ψυχαγωγία'' θα έλεγα ότι καθόλου δεν με διασκεδάζει,το αντίθετο μάλιστα με εκνευρίζει.Τραγούδια αδιάφορα,που αναμασούν το παλαιό μοτίβο του θεσμού και των μουσικών μας ερεθισμάτων.Ψώνια από κάθε χώρα,που χρησιμοποιούν κάθε τρόπο ώστε να κεντρίσουν την προσοχή του Ευρωπαίου και των Μέσων,με ένα και μόνο σκοπό ..την προσωπική προβολή και τη νίκη...Και η ουσία του διαγωνισμού ; Η μουσική δηλαδή; Ανιχνεύεται καθόλου σ' όλο αυτό το κακόγουστο πανηγύρι;Το πανηγύρι του κιτς,της προστυχιάς και της κακογουστιάς;Ο τρόπος ψηφοφορίας; Συμμαχίες ανάμεσα σε χώρες και την πολιτική προπαγάνδα να επισκιάζει τη μουσική. Επισκιάζεται η τέχνη; Είναι δίκαιο το παιχνίδι τελικά ;
Ήδη έξι μήνες πριν το θεσμό ασχολούμαστε με την eurovision. Βομβαριζόμαστε κανονικότατα από τα M.M.E,τα social media,τα διάφορα euro-funs groups,αρχικά όσον αφορά στο τραγούδι που θα στείλουμε στο διαγωνισμό , το οποίο δεν αρέσει ποτέ και σε κανέναν αλλά αν πάρει καλή θέση το εκθειάζουμε και διατυμπανίζουμε την αξία του καλλιτέχνη , κι ύστερα τα προγνωστικά...Αφού φτάσει η βραδιά του τελικού και ανακοινωθεί ο νικητής αρχίζει το άλλο παιχνίδι,αυτό του κατά πόσο άξιζε η νικήτρια χώρα το έπαθλο , η αδικία που υπέστη η δική μας χώρα και τα παρασκηνιακά. Αυτό όλο θα διαρκέσει ακόμα κανένα τρίμηνο ,με αποτέλεσμα το iq του ανθρώπινου εγκεφάλου να αγγίζει το 50 οπότε και πρέπει να αρχίσει να πουλάει .. Ασχολούμαστε σχεδόν ένα χρόνο με την eurovision. Οι χώρες δίνουν πόσα εκατομμύρια σ΄αυτό το τσίρκο,ενώ η Ευρώπη βιώνει οικονομική και πολιτική κρίση.
Ο τρόπος βαθμολόγησης είναι ένα μέρος του διαγωνισμού για το οποίο έχουν ακουστεί πολλά.Πέρα από τις συμμαχίες και τις αναμενόμενες ψήφους που περιμένει μια χώρα από συγκεκριμένες χώρες κάθε χρόνο,κάτι που καθιστά σαθρό το θεσμό κατά βάσιν, κατά καιρούς έχουν ακουστεί διάφορα αναφορικά με το ''αναμενόμενο και προβλέψιμο αποτέλεσμα''. Τι συνέβη όμως στο φετινό διαγωνισμό, τον οποίο είχα την ατυχία να παρακολουθήσω, τρώγοντας pop corn στο σπίτι μιας φίλης με παρέα. Το μόνο ευτυχές εκείνης της νύχτας είναι ότι δεν μου έκατσε κανένα pop corn στο λαιμό.
Και ο τελευταίος άνθρωπος στην Ευρώπη είτε παρακολούθησε είτε όχι τον ''Μεγάλο τελικό'',πληροφορήθηκε για την ύπαρξη μιας-ενός Κοντσίτα .Δεν έχω προσωπικά καταλάβει αν είναι άνδρας ή γυναίκα , νομίζω ούτε ο ίδιος αφού αλλού δηλώνει άνδρας και αλλού αισθάνεται γυναίκα. Πρόκειται για τον εκπρόσωπο της Αυστρίας , που κέρδισε τον διαγωνισμό της eurovision για το τρέχον έτος 2014. Είναι ένας άνδρας , ντυμένος γυναίκα ,με φουστάνι ,περούκα κλπ αλλά με γένια...Όλο αυτό μου θυμίζει λίγο τη Σφίγγα του Οιδίποδα ,σώμα κόρης και ουρά λιονταριού.. Ζούμε σε μια Ευρωπαϊκή κοινωνία και ο κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να επιλέξει την σεξουαλική του ταυτότητα , το ταίρι του , τον τρόπο ζωής του..Δεν πιστεύω όμως ότι αυτό το θέαμα είναι ελευθερία. Η κοινωνία κάθε άλλο παρά συντηρητική έχει υπάρξει τα τελευταία χρόνια. Το αντίθετο μάλιστα υπάρχει ανεξέλεγκτη ελευθερία στα πάντα!!Το πιο απλό παράδειγμα που σίγουρα όλοι έχουμε προσέξει,το ότι η τηλεόραση έχει καταστήσει την ομοφυλοφιλία ''μόδα'' .Ξεκαθαρίζω πως κανένα θέμα δεν έχω με τους ομοφυλόφιλους, κάθε άλλο έχω κάνει παρέα με άτομα ,που έχουν τέτοιου είδους σεξουαλική ταυτότητα και μου είναι ιδιαίτερα συμπαθή. Διαφωνώ με τον τρόπο που έχουν χειριστεί το κεφάλαιο αυτό τα media. Δεν υπάρχει τηλεόραση χωρίς gay , ταινία χωρίς gay ..δηλαδή φτάσαμε στο άλλο άκρο ,άτομα να μην είναι gay και να γίνονται επειδή είναι της μόδας. Η ομοφυλοφιλία είναι φυσική επιλογή , όχι μόδα !!!! Ας μην ανοίξουμε όμως το κεφάλαιο τηλεόραση και πρότυπα γιατί είναι ατελείωτο.
Ας επιστρέψουμε στην eurovision. Όπως είπα η εποχή μας το δέχεται το διαφορετικό. Το αν είσαι διαφορετικός δεν σημαίνει πλέον πως είσαι κατώτερος και περιθωριακός όπως γινόταν άλλοτε. Να είσαι διαφορετικός!!Αλλά να είσαι αξιοπρεπής!!!Να μην εξευτελίζεις τον εαυτό σου, να μην εξευτελίζεις την προσωπικότητά σου. Να μην είσαι προκλητικός στα όρια του πρόστυχου. Η προχτεσινή εμφάνιση για μένα ήταν οφθαλμοφανές πως επρόκειτο για ένα ακόμα άτομο που προκάλεσε για να κερδίσει στον διαγωνισμό. Όταν χιλιάδες παιδιά σε ολόκληρη την Ευρώπη που παρακολουθούν το διαγωνισμό βλέπουν αυτή την εμφάνιση το μήνυμα που αποθηκεύεται στο υποσυνείδητό τους,είναι ότι για να κερδίσεις πρέπει να είσαι ''καραγκιόζης'' ,γιατί μιλάμε για καραγκιοζιλίκια εδώ , δεν μιλάμε ούτε για σεξουαλική επιλογή ,ούτε για ελευθερία. Κι αυτό δεν ισχύει μόνο για την εμφάνιση της Κοντσίτα, αλλά και για την εμφάνιση των ''κορασίδων'' από την Πολωνία , που σου έδιναν την αίσθηση πως έχουν ξεπηδήσει από ταινία του Σειρηνάκη. Το τραγούδι της Αυστρίας κατά τα υπόλοιπα, ήταν καλύτερο σε σχέση με την πλειονότητα των τραγουδιών της βραδιάς , με εξαίρεση τη Σουηδία η οποία ήταν κατά την ταπεινή μου πάντα γνώμη αρτιότερη.Αυτό που μου προκάλεσε επίσης εντύπωση ήταν οι αποδοκιμασίες κατά την εμφάνιση της Ρωσίας,οι οποίες προφανώς απευθύνονταν στην κυβέρνηση Πούτιν και όχι στις χαριτωμένες ξανθές Ρωσιδούλες.
Το χειρότερο από όλο αυτό το γλέντι όμως είναι η επόμενη μέρα στην Ελλάδα. Η Ελλάδα το βράδυ του τελικού έδωσε τους 12 πόντους στην Αυστρία και όλη την υπόλοιπη μέρα έκραζε στα social media . Μπράβο Έλληνα βουλωμένο γράμμα διαβάζεις.!! Θα σταματήσουν τα γραφικά πλέον ανέκδοτα με τους υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους και θα έχουμε το χαβά της Κοντσίτα.Η απορία μου όμως είναι, αφού όλοι την κράζετε,πως πήρε 12άρι από μας; ; ;
Δεν θα ασχοληθώ παραπάνω με το θεσμό και τα μαργαριτάρια του . Θα κλείσω το άρθρο μου με την ανάμνηση του ''euphoria'' της Loreen , που κέρδισε την eurovision το 2012 εκπροσωπώντας τη Σουηδία. Ένα υπέροχο τραγούδι, το πιο ωραίο που έχει ακουστεί ποτέ στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό τραγουδιού ,ένα δροσερό τραγούδι , με την υπέροχη ελληνική λέξη ευφορία ,που στο άκουσμά της γαληνεύεις και την όμορφη φωνή της Loreen να σφραγίζει για πάντα αυτό τον διαγωνισμό. Τότε το 2012 πιστέψαμε πως κάτι θα άλλαζε στο θεσμό. Σήμερα κλείνουμε ξανά τις τηλεοράσεις μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου